Informe 3
Novas formas, mesmo estigma. Chovinismo do benestar, redes sociais e mocidade en risco de exclusión.
Analizamos como o estigma adopta novas formas de exclusión.
O estigma cara ás persoas migrantes e á mocidade en situación de vulnerabilidade cambiou a forma de expresarse
Cada vez máis, os discursos de exclusión aparecen ligados á escaseza de recursos, ao acceso aos servizos públicos ou á idea de que unhas persoas merecen máis protección ca outras.
Este informe analiza esta transformación a través do concepto de chovinismo do benestar: unha forma de exclusión que presenta os recursos públicos como un ben limitado que debe reservarse para determinados grupos e que converte a orixe ou a pertenza nun criterio de acceso aos dereitos.
O traballo combina a revisión da literatura científica e dos marcos políticos recentes coa análise das políticas públicas e unha investigación sobre o discurso nas redes sociais. Ademais, incorpora a voz de mozas e mozos tutelados, extutelados ou en situación de vulnerabilidade, para coñecer como viven e interpretan este estigma no seu día a día.
Para a mocidade que vive estas situacións, o estigma non é unha cuestión abstracta. Tradúcese en sospeita, microrracismos e na necesidade de demostrar constantemente que son merecedores de axuda, de confianza e dun trato digno.
Recursos públicos
A “suma cero” contrapón os dereitos da poboación migrante aos das persoas autóctonas en situación de vulnerabilidade.
Burocracia e exclusión
Determinadas políticas baseadas no arraigo ou na fiscalización poden acabar xerando barreiras adicionais para as persoas máis vulnerables.
O deber de demostrar
A esixencia de ter que explicar continuamente a súa orixe, a súa situación familiar ou os motivos polos que precisan apoio