Soños non foi só unha obra de teatro; foi dende o primeiro momento, unha porta aberta á empatía. Hoxe, tras a súa última función, queda a sensación de que transformou moito máis do que se podería imaxinar.
A obra non partiu de ficcións nin situacións ou persoaxes afastadas, senón da vida real.
Desde a súa estrea en febreiro de 2023, Soños percorreu Galicia cunha mensaxe clara: derrubar os muros do estigma que pesa sobre a mocidade tutelada. Soños non foi só unha obra de teatro; foi dende o primeiro momento, unha porta aberta á empatía. Hoxe, tras a súa última función, queda a sensación de que transformou moito máis do que se podería imaxinar.
Soños naceu da unión entre Igaxes, Artefeito e Culturactiva, coa complicidade e implicación de profesionais da escena como a directora Tamara Canosa, o dramaturgo Fernando Epelde e os actores que lle dan vida aos protagonistas: Anxo Outumuro, Victoria Perez e SaraFerro. A obra non partiu de ficcións nin situacións ou persoaxes afastadas, senón da vida real.
A mirada da mocidade
Soños estaba destinada a todos os públicos, pero principalmente, foron mozas e mozos de entre 15 e 17 anos, estudantes de secundaria e bacharelato aos que quería chegar dunha forma máis directa. E o conseguiu. Era un público clave. Moitas veces, algunhas sen ter coñecemento da situación, estas mozas e mozos conviven nos centros educativos con compañeiras e compañeiros que están baixo o sistema de proteccion, sen saber exactamente que significa iso. A proposta de Soños non se trataba únicamente de levar a escena unha historia máis, senón de acompañar ao público novo nun proceso de aprendizaxe cunha ferramenta cultural coma é o teatro.
Os datos recollidos antes e despois das funcións avalan o impacto: o coñecemento real sobre o termo “situación de tutela” pasou dun 49 % antes da función a un 71 % despois. Tamén cambiou a forma de explicar as causas: as respostas simplistas, que reducían todo a “mal comportamento” ou “problemas persoais”, caeron do 60 % ao 22 %. Pola contra, gañaron peso as visións máis complexas, que incorporan variables como a pobreza, a violencia ou a dificultade das familias para ofrecer coidados adecuados.
Detrás destes números hai un cambio máis profundo: a empatía. O alumnado que manifestaba unha boa impresión sobre a mocidade tutelada pasou do 22 % inicial ao 51 % tras a experiencia. O teatro serviu, neste caso, como ferramenta de transformación social.
O eco máis aló do escenario
Lonxe das butacas, Soños logrou facerse un oco entre os medios de comunicación. A proposta resoou nas canles tradicionais en máis de corenta ocasións, multiplicando a súa capacidade de chegar á sociedade. En cada entrevista, en cada reportaxe, a mensaxe era clara: a mocidade tutelada non é culpable da súa situación, nin merece cargar co peso dun estigma inxusto.
A Consellería de Política social da Xunta de Galicia, Abanca, Gadis e microdoazóns do tecido empresarial das distintas localidades fixeron posible que o proxecto chegase a 23 localidades galegas, con máis de 2.500 asistentes, dos cales preto de 2.000 foron estudantes. Esta suma de vontades demostra que cando a cultura se pon ao servizo do ben común, os resultados poden chegar a sorprender
Un final que é tamén un comezo
A última función de Soños deixa un baleiro simbólico, pero tamén unha certeza: a mensaxe xa prendeu. O público que puido desfrutar dela, leva consigo unha mirada máis ampla e máis xusta sobre a realidade da tutela.
Dicimos adeus a Soños sabendo que é un ata pronto coas alianzas do mundo da cultura. O final dunha historia no escenario é só o inicio dunha nova maneira de mirar o mundo.
Se queres saber máis xa tes disponible para descargar o informe de impacto de soños.
Programa de tránsito á vida adulta, autonomía e emancipación para persoas en situación de vulnerabilidade en zonas non urbanas
Cambia a súa vida
Únete a igaxes para cambiar a vida de miles de nenas, nenos e mozos.
Contigo podemos darlles a protección e a educación que necesitan. Xuntos faremos posible que sexan de maiores o que soñan ser.